Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania procesów hartowania szkła i druku ścieżkowego to naprawdę spora zagadka – trzeba znaleźć odpowiedni balans pomiędzy różnymi czynnikami. Pracujemy w dość wąskim zakresie temperatury, w którym wszystko funkcjonuje prawidłowo. Jeśli podgrzewanie jest zbyt powolne, atrament się rozlewa. Natomiast jeśli jest zbyt szybkie lub nierównomierne, dochodzi do uszkodzeń szkła lub powstają nieprawidłowe wzory na jego powierzchni. Aby uniknąć tych problemów, montujemy lampy infradrogowe o krótkich falach bezpośrednio w urządzeniu do hartowania szkła.
Sekret efektywności lamp
Celem jest jak najszybsze nasycenie powierzchni atramentem. Wykorzystujemy lampy infradrogowe o krótkich falach, ponieważ one szybko oddziałują na powierzchnię szkła, co sprawia, że atrament schnie szybciej, zanim szkło dotknie się pieca do hartowania. Używamy lamp o wysokiej mocy, bo potrzebna jest natychmiastowa ilość ciepła. Jeśli moc lampy spadnie choćby trochę, atrament nie przyklei się do szkła. Wtedy musimy radzić sobie z problemem odłuszczania się atramentu po procesie hartowania, co stanowi prawdziwy koszmar.
Balans między wytrzymałością a przejrzystością
Zawsze istnieje konflikt pomiędzy tym, jak ostre są wzory na powierzchni szkła, a tym, jak duża będzie jego wytrzymałość. Jeśli podgrzejemy powierzchnię za mocno podczas wstępnego nagrzewania, możemy przypadkowo stworzyć punkty naprężenia. Poświęcamy dużo czasu na kalibrację intensywności światła lampy, aby atrament doskonale się utrwalił, bez nadmiernego obciążania szkła. Musimy też uważać na odległość pomiędzy emiterem światła a szkłem – im mniejsza ta odległość, tym szybsze schnięcie atramentu, ale musimy uważać na punkty o zbyt wysokiej temperaturze. Gdy jeden taki punkt się nagrzeje, atrament może się bąbelkować. Wtedy stracimy wskaźnik przejrzystości szkła.
Trudności w praktyce
Bądźmy prawdziwi – te lampy muszą oprzeć się wielu wyzwaniom. W środowisku pełnym kurzu i drobnych kawałków szkła, lampy muszą funkcjonować skutecznie. Dlatego używamy obudów z kwarcu – one potrafią znosić ciągłe nagrzewanie i chłodzenie. Pamiętaj jednak, że takie lampy wytwarzają dużo ciepła. Jeśli wentylatory chłodzące nie są wystarczająco skuteczne, obudowy lamp mogą się wykrzywić. Wtedy punkt ogniskowania zmienia się, co powoduje nierównomierne nagrzewanie szkła. To oczywiście nie wygląda dobrze.