Hoe voorkom je dat de infraroodverwarmers in je badkamer een gevaar vormen?
Het plaatsen van een infraroodverwarmer in een badkamer betekent eigenlijk dat je moet vechten tegen de stoom. Water en elektriciteit gaan niet samen. Punt uit. Als de isolatie faalt, kan er een kortsluiting of een aardfout optreden – en niemand wil dat wanneer ze de douche uitlopen.
Hier is hoe we dit soort apparaten veilig maken.
De eerste verdedigingslinie
Je kunt geen gewone werkplaatsverwarmer in een badkamer plaatsen. Die zal zeker niet werken. We gebruiken hoogwaardige kwartsglasbuizen en speciale keramische isolatoren aan de uiteinden. Denk aan deze keramiek als een soort muur die voorkomt dat de stroom van het filament naar de metalen behuizing gaat.
Maar de stoom is sluw: het vindt altijd wel een klein openingetje. Om dit te voorkomen, sluiten we de contactpunten af met hittebestendige siliconen of epoxy. Het is een eenvoudige fysieke oplossing, maar het voorkomt dat de dampen bij de elektronica terechtkomen.
Aarding en het ‘splash’-probleem
De behuizing moet volledig worden aangelegd op de aarde. We gebruiken een versterkte aardingsverbinding, zodat er meteen een stop wordt gezet als er stroom lekt. Dat is nou eenmaal het beste plan: beter veilig dan spijt hebben.
Daarnaast is er nog de IP-classificatie. We streven naar IP44. Met andere woorden: het apparaat kan waterspatten uit alle richtingen goed verdragen zonder kapot te gaan. Als je het apparaat aan het plafond monteert, let dan goed op het droogrek en waar de kabels naar binnen gaan. Een losse kabelkanal is eigenlijk een uitnodiging voor vocht om erin te komen en de verwarmer te beschadigen.
Het evenwicht bewaren
Het lastige is de warmte. Als je het apparaat goed afsluit om water buiten te houden, zit de warmte ook vast in het apparaat. De infraroodenergie wordt gebruikt om je te verwarmen, maar de binnenliggende kabels worden hierdoor oververhit.
Als je het apparaat te strak afsluit, zonder dat er mogelijkheid is tot warmteafvoer, worden de kabels broos en gaan de condensatoren te vroeg kapot. Het is dus een soort strijd tussen het weren van vocht en het toestaan dat de elektronica kan ademen.
En voor nog meer zekerheid? Sluit het apparaat dan aan op een GFCI-uitschakelaar. Dat is de slimste optie die je kunt kiezen.